مصاحبه با حسین ولی نژاد موسیقی دان بزرگ کُرد خراسان

منبع خبر : پایگاه خبری اتــــفاقیه خراسان شمالی

اکنا _ سرویس فرهنگی : در این استان همیشه بحث موسیقی داغ بوده و البته در این میان موسیقی مقامی خراسان‌شمالی که چندی پیش ثبت جهانی شد، از جایگاه شاخص‌تری برخورداری است.

Image Hosted by Free Picture Hosting at www.iranxm.com

یکی از سازهایی که از قدیم الایام در سرزمین گنجینه فرهنگ حرف‌هایی برای گفتن داشته دوتار است. سازی که در دستان رحیم‌خان‌بخشی‌بهادری جانی دوباره گرفت و جای خود را در بین موسیقیدان‌های محلی خیلی زود پیدا کرد. در یک ظهر گرم تابستانی از حسین‌ولی‌نژاد (حسین‌بخشی)دعوت کردیم تا مشقت‌ها و ناگفته‌های وی را بشنویم.

 

1- گویا میزبانی شیروان برای جشنواره موسیقی مقامی لغو شده اطلاع دارید؟

فکر می‌کنم مسئولین شهرستان منصرف شدند و قرار شده که جشنواره به صورت استانی برگزار نشود و ساز و کار آن به صورت شهرستانی تعریف شود.

2- شما که به جشنواره‌های ملی می‌روید مسئولین شهرستانی تحویل‌تان می‌گیرند؟

نه به آن صورت. مثلا اگر خرج سفر صدهزار تومان باشد پنجاه هزار تومان را به ما کمک می‌کنند.

3- بیمه هنرمندان برای شما انجام شده است؟

هنوز که، ولی خودم در حال بررسی مسایل هستم که کارهای بیمه را انجام دهم.

4- از پدرتان چه خاطره‌ای به یاد دارید؟

یک حرف پدرم خیلی برای من ماندگار بود. اینکه همیشه به من توصیه می‌کرد به درس و مشق اهمیت بدهم و از یادگیری علم و دانش غافل نباشم، الان 50 سال از عمرم می‌گذرد متوجه شده‌ام که چقدر دوراندیش و فهیم بودند. تراژدی زندگی من این است که اگر درس را جدی می‌گرفتم امروز با تلفیق علم و تجربه می‌توانستم خیلی موفق‌تر باشم.

5- اولین روزی که دو تار را در دست گرفتید چه روزی بود؟

سن دقیق را به یاد ندارم اما فکر می‌کنم حول و حوش 6 الی 7 سالگی بود.

6- به عبارتی 45 سال است که دوتار می‌نوازید؟

بله تقریبا

7- در طول این مدت تنها منبع درآمدتان نوازندگی موسیقی بوده است؟

بله چون اصلا کار دیگری از دستم برنمی‌آید.

8- اولین استادتان چه کسی بوده است؟

پدرم اولین استاد موسیقی من بود. یک جورهایی موسیقی درخونم بود.

8- وقتی در اوج اجرای موسیقی در مجالس هستید چه حالاتی پیدا می‌کنید؟

آنقدر می‌دانم که کاملا به عرفانیت کارم فکر می‌کنم که اگر حتی تیراندازی هم شود بدون اغراق متوجه نخواهم شد.

9- این موضوع تحت‌تاثیر چه عاملی شکل می‌گیرد؟

وقتی قلبت را با آن بالایی یعنی خدای مهربان هماهنگ کنی، متوجه چیزی نخواهی شد.

10- به عنوان یک موسیقی‌دان محلی فکر نمی‌کنید که در شان شما نیست که در مجالس عروسی شرکت کنید؟

اینها همه برمی‌گردد به تامین نبودن مالی من. جای من حضور در جشنواره‌های ملی و بین‌المللی است اما چون زندگی خرج دارد مجبور می‌شوم به مجلس بروم.

11- نهادهایی که باید شما را حمایت کنند پس چه کار می‌کنند؟

ببینید در مجوعه‌هایی چون اداره… کسانی هستند که اصلا سوابق هنری آنچنانی ندارند و هم اکنون در حال دریافت مستمری هستند اما امثال من باید در اندر خم کوچک یک بیمه ساده هنرمندان باشند.

12- شما دست روی دست گذاشته‌اید؟

نه. می‌توانم دست روی دست بگذارم چون اگر این طور شود از گرسنگی خواهم مرد. من به تلاشم ادامه می‌دهم و در حال پیگیری بیمه و مستمری هستم.

13- فیش گاز منزل شما چقدر آمده بود در زمستان؟

{می‌خندد} مهم نیست، اندکی از آن را یارانه‌ها جبران می‌کند.

14- فکر می‌کنید از پس هزینه بیمه هنرمندان بر بیاید؟

هنوز که رقم دقیق آن را به من نگفته‌اند اما اگر زیاد باشد قید آن را می‌زنم.

15- فکر می‌کنید در این میان وظیفه متولیان فرهنگ و هنر چیست؟

ما هنرمندان یک جورهایی اداره ارشاد را پدر معنوی خود تلقی می‌کنیم، بنابراین اگر حمایت آن‌ها باشد، کار ما هم بهتر پیش می‌رود. فکر می‌کنم بیمه حداقل حمایت دستگاه‌های دولتی از هنرمندانی محلی است که در راه  اعتلا و احیای فرهنگ و هنر بومی گام برمی‌دارند.

16- تا حالا چند تا شاگرد تربیت کرده‌اید؟

آمارش از دستم رفته است!

17- 60، 70 نفری را آموزش‌ داده‌اید؟

من خودم فقط 20 تا فرزند دارم {می‌خندد} اما خارج از شوخی فکر می‌کنم 250 تا 300 تا شاگرد داشته‌ام.

18- گروه‌نوازی را از چه سالی شروع کردید؟

از سال 67 اولین گروه نوازی در خراسان شمالی متعلق به گروه فجر تحت سرپرستی من بود.

19- تا حالا چند تا لوح تقدیر دریافت کرده‌اید؟

فکر می‌کنم چیزی حدود 200 تا

20- به چه دردی می‌خورد؟

کاش می‌شد تمام لوح‌های مرا روی می‌گذاشتند و یک مدرک دکترا به من می‌دادند!{می‌خندد}

21- کمترین رقمی که به عنوان دستمزد برای نوازندگی دریافت کرده‌اید چقدر بوده است؟

50 هزار تومان البته قبل از حذف یارانه‌ها! {می‌خندد} البته این را بگویم که بدون تعارف هنر قابل ارزش‌گذاری نیست و نمی‌توان قیمتی روی کار هنری گذاشت.

هارمونی تارهای مو با تارهای ساز

22- به گریم چهره‌تان چقدر تعصب دارید؟من به یاد دارم که خیلی وقت است که موهایتان بلند است.

بارها شده که این سوال را از من پرسیده‌اند. این تیپ مربوط به کار من است. فقط این را بگویم که اگر موهایم را کوتاه کنم به هیچ نمی‌توانم نوازندگی کنم. یک طورهایی بین نوازندگی من و حالت موهایم هارمونی وجود دارد، فکر می‌کنم در اجرا هم دیده‌اید که با موهایم تمرکز می‌گیرم. بالاخره این جزیی از کارم شده است.


 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: